Kuzenimin düğününde gelin ve damat için çocukluk fotoğraflarından oluşan bir video hazırlanmıştı. Videoyu hazırlayan kişi bendim.
Bütün ailelerden fotoğrafları toplamıştım. Damadın annesi bana eski bir flash bellek verdi. İçinde yüzlerce fotoğraf vardı.
Dosyaları seçerken damadın eski sevgilisiyle çekilmiş görüntülerini gördüm. Normalde silip geçmem gerekirdi.
Fakat kuzenimin evlenmeden birkaç ay önce damadın eski sevgilisi yüzünden çok ağladığını biliyordum. Adam, o kadınla yıllardır görüşmediğini söylemişti.
Fotoğraflardan birinin tarihi ise düğünden yalnızca üç ay öncesine aitti.
Fotoğrafta bir otel odasında yan yana oturuyorlardı.
Kuzenime göstermek istedim ama düğüne iki gün kalmıştı. Ailelerin birbirine girmesinden korktum.
Fotoğrafı videoya bilerek eklemedim.
En azından ben öyle sanıyordum.
Düğün gecesi video oynarken, o fotoğraf birkaç saniyeliğine ekranda belirdi. Salon bir anda sessizleşti. Kuzenim ayağa kalktı. Damat projektörü kapatmaya çalıştı.
Fotoğrafı videoya kimin eklediğini bilmiyorum.
Hazırladığım dosyayı kontrol ettiğimde fotoğraf yoktu. Bilgisayarımda da silinmişti.
Herkes bunu benim yaptığımı düşündü.
Kuzenim şimdi boşanma sürecinde. Benimle konuşmuyor. Damadın ailesi ise fotoğrafın sahte olduğunu söylüyor.
Flash belleği geri vermek için aradığımda damadın annesi bana tuhaf bir şey söyledi:
“Ben sana flash bellek vermedim.”
O belleği kimin getirdiğini hâlâ hatırlayamıyorum.