Yakın arkadaşımın insanlara anlattığı hayatın gerçek olmadığını biliyordum. Farklı şehirlerde farklı isimler kullanıyor, herkese başka bir meslek yaptığını söylüyordu.
Bir yerde öğretmen, başka bir yerde mimardı. Bazılarına evli olduğunu, bazılarına ise hiç evlenmediğini anlatıyordu.
Bunu neden yaptığını sorduğumda yalnızca eğlendiğini söyledi.
Bir süre sonra ortak bir arkadaşımız ondan borç para verdi. Ardından başka biri de aynı şeyi yaptı. Arkadaşım aldığı paralarla ortadan kayboldu.
Ben bildiğim her şeyi insanlara anlattım. Eski mesajları, farklı hesapları ve sahte isimleri gösterdim.
Kimse bana inanmadı.
Çünkü o da benim hakkımda önceden bir hikâye hazırlamıştı.
İnsanlara takıntılı olduğumu, onu uzun süredir takip ettiğimi ve sahte belgeler düzenlediğimi söylemiş. Ne gösterirsem göstereyim herkes bunları benim hazırladığımı düşündü.
Polise gittiğimde verdiğim kimlik bilgilerinde öyle bir kişinin bulunmadığı söylendi.
Çocukluğundan beri arkadaş olduğum insanın gerçek adını bilmiyordum.
Geçen ay yeni çalışmaya başladığım yerde bir kadın yanıma geldi. Masama bir dosya bıraktı.
Dosyada bana ait olmayan bir kimlik fotokopisi vardı. Fotoğraftaki kişi bendim fakat isim farklıydı.
Kadın, “Seni sonunda bulduk,” dedi.
Arkadaşımın nerede olduğunu sordum.
Kadın şaşırdı.
“Arkadaşın yoktu,” dedi. “Bütün bunları tek başına yaptın.”