Ablam evleneceği adamın kusursuz biri olduğunu düşünüyordu. Ailem de onu çok seviyordu.
Ben ise adamın eski hayatından bazı şeyler biliyordum. Yıllar önce yakın bir arkadaşımı ciddi şekilde kandırmıştı. Fakat bunu kanıtlayacak bir belgem yoktu.
Ablama söylesem bana inanmayacağını düşündüm.
Bu yüzden anonim bir mektup yazdım.
Mektupta adamın geçmişte yaptıklarını anlattım. Bazı tarihleri ve yerleri özellikle ekledim. Ablam mektubu okuyunca nişanlısıyla tartıştı.
Adam her şeyi inkâr etti.
Sonra mektubun yazı biçiminden benim yazdığımı anladı.
Ablam beni aileyi bozmaya çalışmakla suçladı. Aylarca konuşmadık. Sonunda evlendiler.
Geçen hafta ablam beni gece yarısı aradı. Ağlıyordu. Mektupta yazdığım şeylerin doğru olduğunu öğrenmiş.
Benden özür dilemedi. Yalnızca bir soru sordu:
“Mektubun sonundaki ikinci sayfayı neden göndermedin?”
Ben tek sayfa yazmıştım.
Ona gelen mektupta iki sayfa varmış. İkinci sayfada adamın hâlâ görüştüğü kişilerin isimleri ve adresleri yazıyormuş.
O sayfayı kimin yazdığını bilmiyorum.
Ama isimlerden birini tanıyorum.
Kendi adım.