On yedi yaşındaydık. Yazlık bir bölgede, geceleri kimsenin olmadığı sahil yolunda motosikletle dolaşırdık. Motosiklet benimdi ama o gece kullanan kişi arkadaşım Baran’dı.
Bir virajda yolun kenarındaki araca çarptık. Araç boştu. Motosiklet devrildi, ikimiz de hafif yaralandık. Baran’ın ehliyeti yoktu. Babası çok sert bir adamdı. Olayı öğrenirse onu evden atacağını söyledi.
Polis geldiğinde motosikleti benim kullandığımı söyledim.
Ceza aldım. Ailemle aram bozuldu. Babam aylarca benimle konuşmadı. Baran ise bana hayatı boyunca borçlu olduğunu söyledi.
Bir yıl sonra Baran başka şehre taşındı. Zamanla görüşmemiz azaldı. Ben o geceyi unutmaya çalıştım.
Geçen yıl aracın sahibinden bir mektup aldım.
Mektupta, o gece aracın aslında boş olmadığı yazıyordu. Arka koltukta uyuyan bir adam varmış. Çarpmanın etkisiyle başını cama vurmuş. Hastaneye gitmeyi reddetmiş ama birkaç gün sonra hayatını kaybetmiş.
Resmî kayıtlarda ölüm başka bir nedene bağlanmış. Ailesi olayın peşine düşmemiş. Mektubu yazan kişi, ölen adamın kardeşiydi.
Benden para istemiyordu. Yalnızca gerçeği bilip bilmediğimi soruyordu.
Baran’ı buldum. Bana o gece adamı gördüğünü itiraf etti. Kaza sonrası arabanın kapısını açmış, adamın nefes aldığını fark etmiş ama korktuğu için kimseye söylememiş.
Bunu duyduğumda yıllardır yanlış olaya ortak olduğumu anladım. Ben yalnızca ehliyetsiz araç kullanma suçunu üstlendiğimi sanıyordum. O ise daha büyük bir şeyi saklıyordu.
Polise gitmek istediğimi söyledim. Baran bana, olayın zaman aşımına uğramış olabileceğini, ortada kanıt bulunmadığını anlattı. Sonra cebinden eski bir fotoğraf çıkardı.
Fotoğrafta kazadan sonra aracın yanında duruyorduk. Fotoğrafı kimin çektiğini bilmiyorum.
Arka koltukta oturan adam kameraya bakıyordu.
Fakat Baran’ın söylediğine göre o sırada adam baygındı.
Fotoğrafı bana vermedi. Yırttı ve parçalarını denize attı.
Şimdi neye inanacağımı bilmiyorum. Belki adam ölmedi. Belki mektubu yazan kişi yalan söylüyor. Belki Baran yıllardır beni başka bir şeyden koruyor.
Tek bildiğim, arkadaşım için üstlendiğim suçun ne olduğunu hiçbir zaman tam olarak öğrenememiş olmam.