Lisedeyken dört kişilik bir arkadaş grubumuz vardı. Her yere birlikte giderdik. Ben, Derya, Selin ve Melis. Son sınıfta okul gezisi için küçük bir sahil kasabasına gitmiştik. Öğretmenlerden uzaklaşıp eski bir deniz fenerinin olduğu tepeye çıktık.
Orada fotoğraf çekmiştik.
Yıllarca o fotoğrafı hatırlamadım. Geçen sene annem evdeki eski kutuları boşaltırken albümü bulmuş. Fotoğrafı bana gönderdi.
Fotoğrafta dördümüz yan yana duruyorduk. Arkamızda deniz feneri vardı. Fakat bizden birkaç metre geride, yüzü net seçilmeyen bir kız daha görünüyordu. Üzerinde okul formamıza benzeyen koyu renk bir kazak vardı.
İlk başta gezideki başka bir öğrenci olduğunu düşündüm. Fotoğrafı gruba attım. Derya hemen cevap verdi.
“Bunu sil.”
Nedenini sorduğumda bir süre yazmadı. Selin fotoğrafı büyütüp baktıktan sonra hiçbir şey söylemeden gruptan çıktı. Melis ise “Ben bu fotoğrafı hatırlıyorum ama onu hatırlamıyorum,” yazdı.
Derya beni aradı. Sesi tuhaftı. Fotoğrafın arkasına bakmamı istedi. Albüm annemde olduğu için ertesi gün eve gittim.
Fotoğrafın arkasında mavi tükenmez kalemle beş isim yazıyordu.
Bizim dört ismimiz ve “Nihan”.
Hayatımda Nihan adında kimseyi tanımadım. En azından öyle sanıyordum.
Annem fotoğrafı elime aldığımda yüzüme baktı ve o ismi nereden bulduğumu sordu. Ona fotoğrafın arkasını gösterdim. Bir süre sustu. Sonra çocukken bir arkadaşım olduğunu, adının Nihan olduğunu söyledi. Ailesi aniden taşındığı için görüşmeyi bırakmışız.
Fakat lisedeki fotoğraf çekildiğinde annemin bahsettiği çocukluk arkadaşımın üzerinden yıllar geçmişti.
Derya’yı tekrar aradım. Bu kez bana okul gezisinin dönüşünde yaşadığımız kazayı hatırlayıp hatırlamadığımı sordu. Minibüsümüz yolda kaymış, kimse ciddi yaralanmamıştı. O olaydan sonra birkaç gün bazı şeyleri karıştırdığımı söyledi.
Ben o kazayı da hatırlamıyordum.
Derya yalnızca şunu söyledi:
“Biz aslında dört kişi değildik.”
Devamını anlatmasını istedim. Ağlamaya başladı ve telefonu kapattı.
O günden sonra aramalarımı açmadı. Selin sosyal medya hesaplarını kapattı. Melis ise fotoğraftaki kişiyi tanımadığını söylüyor ama her konuştuğumuzda konuyu başka yere çekiyor.
Fotoğraf şu an bende. Beşinci kişinin yüzü gölgede kalmış. Bazen uzun süre baktığımda tanıdık geliyor. Sanki adını unuttuğum biri değil de unutmam gereken biriymiş gibi hissediyorum.