Altı ay boyunca görüştük.
Evine hiç gitmedim. Hep işinin yoğun olduğunu, ailesiyle yaşadığını ve evde rahat edemediğini söylüyordu. Buluşmalarımız genelde benim evimde oluyordu.
Başta şüphelenmedim. Bana karşı ilgiliydi. Doğum günümü unutmuyor, sevdiğim şeyleri biliyor, geceleri uzun uzun konuşuyordu.
Bir gün ceketini evimde unutmuş.
Cebinde küçük bir fotoğraf buldum. Fotoğrafta bir kadın ve iki çocuk vardı. Arka tarafta onun el yazısıyla bir tarih yazıyordu.
Onu aradım.
Önce fotoğrafın kardeşine ait olduğunu söyledi. Sonra sustu. Ardından evli olduğunu itiraf etti.
Çocuklarından biri beni tanıyormuş.
Şaşırdım.
Meğer beni birkaç kez arabada beklerken görmüş. Babasına kim olduğumu sormuş.
O gece ilişkiyi bitirdim. Bir daha aramamasını söyledim.
Yaklaşık üç ay sonra evimin kapısında küçük bir kutu buldum. İçinde benim ona verdiğim kolye vardı. Kutunun altında çocuk yazısıyla bir not duruyordu:
“Babam artık eve geliyor.”
Notu kimin bıraktığını bilmiyorum.
O günden sonra onu hiç görmedim. Fakat bazen okul çıkışlarında aynı çocuğu uzaktan görüyorum. Bana bakıyor ama yanıma gelmiyor.
Beni gerçekten tanıyor mu, yoksa ben mi kendimi suçlu hissettiğim için öyle sanıyorum, emin değilim.