Nişanlım eski telefonunu bana verdi. İçindeki fotoğrafları bilgisayara aktarmamı istedi.
Dosyaları incelerken gizli bir klasör buldum. İçinde yüzlerce fotoğraf vardı. Bazıları bana aitti. Evde uyurken, kitap okurken veya balkonda otururken çekilmişti.
Bu fotoğrafların çoğundan haberim yoktu.
Başta nişanlımın gizlice fotoğrafımı çekmesini romantik bulmaya çalıştım. Sonra tarihleri fark ettim.
Bazıları tanışmamızdan önce çekilmişti.
Bir fotoğrafta eski evimin mutfağında duruyordum. O dönemde nişanlımı tanımıyordum. Başka bir fotoğrafta eski erkek arkadaşımla sokakta yürüyorduk.
Nişanlım eve geldiğinde fotoğrafları gösterdim.
Telefonun daha önce başka birine ait olduğunu söyledi. Ancak dosyaların içinde onun ses kayıtları da vardı. Bir kayıtta benim hakkımda konuşuyordu.
“Henüz beni fark etmedi,” diyordu.
Neden beni takip ettiğini sordum. Uzun süre sustu. Daha sonra beni ilk gördüğü andan itibaren sevdiğini ve tanışmak için doğru zamanı beklediğini anlattı.
Bu açıklama beni rahatlatmadı.
Nişanı bozmak istediğimi söylediğimde ağladı. Telefonu elimden alıp yere fırlattı. Ekran kırıldı.
O gece evden ayrıldım.
Ertesi sabah bilgisayarımı açtığımda gizli klasör kaybolmuştu. Yerine yeni bir fotoğraf eklenmişti.
Fotoğrafta ben, o gece kaldığım otel odasında uyuyordum.
Fotoğraf birkaç saat önce çekilmişti.