Ortaokuldayken müdürün odasına girmemiz kesinlikle yasaktı. Bir gün arkadaşlarımla iddiaya girdik. Ders çıkışında okul boşaldıktan sonra odaya girecektim.
Kapı kilitli değildi.
Masadaki çekmecelerden birinde eski bir ses kaseti buldum. Üzerinde sınıfımızın adı ve o günün tarihi yazıyordu.
Kaseti çantama koydum.
Evde babamın eski kasetçalarında dinledim. İlk birkaç dakika yalnızca sınıfın sesi geliyordu. Öğretmen ders anlatıyor, öğrenciler fısıldaşıyordu.
Kayıt o gün yapılmış gibiydi.
Fakat sınıfta herhangi bir kayıt cihazı görmemiştik.
Kasetin sonlarına doğru kendi sesimi duydum.
“Akşam müdürün odasına gireceğim,” diyordum.
Bu cümleyi kimseye söylememiştim.
Ardından arkadaşımın sesi geldi:
“Kaseti alma.”
Kaydı hemen kapattım.
Ertesi gün kaseti yerine bırakmak için müdürün odasına girdim. Çekmeceyi açtığımda içinde onlarca kaset vardı. Her birinin üzerinde farklı bir öğrencinin adı yazıyordu.
Benim adımın olduğu kaset ise boştu.
Aldığım kasetin üzerinde artık müdürün adı yazıyordu.