Sınavda önümde oturan öğrencinin kâğıdına bakıyordum. Öğretmen sınıfın içinde dolaşıyordu. Tam başını bana çevirdiği sırada kopya kâğıdını avucuma sakladım.
Göz göze geldik.
Beni gördüğünden emindim.
Fakat hiçbir şey söylemeden yanımdan geçti. Sınav bitince beni odasına çağırmasını bekledim. Çağırmadı.
Sonraki derslerde bana karşı çok farklı davranmaya başladı. Normalde ismimi bile zor hatırlarken sürekli beni tahtaya kaldırıyor, çalışmalarımı övüyordu.
Bir gün koridorda yalnızken ona sınavda beni görüp görmediğini sordum.
“Ben seni o gün sınavda görmedim,” dedi.
Sınava girdiğimi söyledim. Listeyi açıp gösterdi. Benim adımın karşısında “Gelmedi” yazıyordu.
Kendi sınav kâğıdımı görmek istedim.
Dosyadan çıkardığı kâğıtta benim adım vardı ama yazılar bana ait değildi. Sınavdan tam puan almıştım.
Kâğıdın en altında küçük bir not yazıyordu:
“Bir dahaki sefere borcunu ödersin.”
O günden sonra kimin benim yerime sınava girdiğini bulamadım.