Karşı apartmanda yaşayan bir kadın vardı. Aynı saatlerde balkona çıkar, kahvesini içerdi. Aylar boyunca yalnızca uzaktan bakıştık.
Bir gün asansörde karşılaştık. Konuşmaya başladık. Evli olduğunu söyledi fakat eşinin uzun süredir başka şehirde çalıştığını anlattı.
Bir süre sonra gizlice görüşmeye başladık.
İlişkimiz yalnızca birkaç hafta sürdü. Her buluşmadan sonra pişman olduğunu söylüyor, sonra tekrar beni arıyordu. Son görüşmemizde bunu bitirmek istediğini söyledi.
Kabul ettim.
Ertesi gece balkonuna çıktığını gördüm. Yanında bir adam vardı. Eşi olduğunu düşündüm. Adam bana doğru dönünce şaşırdım.
Bana benziyordu.
Boyu, saçları ve hatta üzerindeki gömlek benimkine çok yakındı. Kadın adamın omzuna başını koydu. Sonra ikisi de benim balkonuma baktı.
Perdeyi kapattım.
Ertesi gün kadını aradım. Telefonu kapalıydı. Birkaç gün sonra evin boşaltıldığını gördüm. Apartman görevlisi, kadının aylar önce taşındığını söyledi.
Bunun mümkün olmadığını anlattım. Her gün balkonda gördüğümü söyledim.
Görevli uzun süre yüzüme baktı.
“O daire aylardır boş,” dedi.
O gece balkonuma çıktığımda karşı dairenin perdeleri kapalıydı. Fakat camın arkasında birinin durduğunu gördüm.
Üzerinde benim gömleğim vardı.