Muhasebe bölümünde çalışırken maaş listesindeki bir isim dikkatimi çekti.
“Tarık Demir.”
Üç yıldır şirketteydim ama bu isimde kimseyi tanımıyordum. İnsan kaynaklarına sordum. Uzaktan çalışan bir danışman olduğunu söylediler.
Her ay düzenli maaş alıyordu. Üstelik çoğumuzdan daha yüksek bir miktardı.
Merak edip dosyasını buldum. Adres kısmı boştu. Telefon numarası kullanılmıyordu. Kimlik fotokopisindeki fotoğraf ise çok bulanıktı.
Bir gün banka bilgilerini kontrol ederken hesabın şirket sahibinin özel şoförüne ait olduğunu fark ettim.
Yöneticime söyledim. Bana bu konuyu kapatmamı söyledi.
“Bazı çalışanları görmemen, onların çalışmadığı anlamına gelmez,” dedi.
Birkaç hafta sonra ofise yeni biri başladı. Kendini Tarık olarak tanıttı.
Fakat maaş listesindeki kimlik numarasıyla onun verdiği numara farklıydı.
Ona daha önce şirkette çalışıp çalışmadığını sordum. Güldü.
“Sen beni üç yıldır görüyorsun,” dedi.
Daha önce karşılaşmadığımızı söyleyince masamdaki fotoğraf çerçevesini işaret etti.
Şirket pikniğinde çekilmiş toplu fotoğrafın en arka sırasında duruyordu.
Fotoğraf üç yıl önce çekilmişti.
Ben onu hiç fark etmemiştim.
Ertesi sabah maaş listesini açtığımda benim adım silinmişti. Yerinde yine Tarık Demir yazıyordu.