Bir iş gezisinde tanıştık.
Aynı otelde kalıyorduk. Akşam lobide başlayan sohbet, gece odama kadar uzandı. Beni öptüğünde durdurmadım.
Alyansımı yolculuktan önce çıkarmıştım. Evliliğim kötü gidiyordu ve birkaç günlük özgürlük hakkım olduğunu düşünüyordum.
Ona bekâr olduğumu açıkça söylemedim. Fakat evli olduğumu da söylemedim.
Birlikte iki gece geçirdik.
Dönerken bana ciddi bir ilişki istemediğini söyledi. Bu yüzden rahatladım. Bir daha görüşmeyeceğimizi düşündüm.
Üç ay sonra çalıştığım şirkete yeni biri başladı.
O kadındı.
Beni görünce hiçbir şey belli etmedi. Birkaç hafta sonra eşim şirketin düzenlediği yemeğe geldi. Kadınla tanıştırdım.
Kadın eşimin elini sıkıp gülümsedi.
“Eşiniz sizden çok bahsetti,” dedi.
Oysa ondan hiç bahsetmemiştim.
Yemekten sonra telefonuma bir mesaj gönderdi:
“Beni kandırmana kızmadım. Bunu ne kadar kolay yaptığına şaşırdım.”
Sonra hiçbir şey istemedi, tehdit etmedi ve kimseye anlatmadı.
Bu sessizlik beni yakalanmaktan daha çok korkuttu.
Bir süre sonra işten ayrıldı. Masasını boşalttığında çekmecesinde alyansımı bulduk. Ben alyansımı kaybettiğimi sanıyordum.
Onu ne zaman aldığını bilmiyorum.