Ortaokulda sınıfın en sessiz çocuğu hırsızlıkla suçlanmıştı. Öğretmenin çantasından para kaybolmuştu.
O parayı alan bendim.
Kantinde harcamış, kalanını da okulun arkasındaki boşluğa saklamıştım.
Öğretmen hepimizi tek tek odasına çağırdı. Bana arkadaşımı koruyup korumadığımı sordu. Korktuğum için onun parayı aldığını gördüğümü söyledim.
Çocuk okuldan uzaklaştırıldı.
Bir süre sonra ailesi başka şehre taşındı.
Geçen yıl sosyal medyada onu buldum. Yazmak istedim ama hesabı kapalıydı. Ortak bir tanıdıktan yıllar önce hayatını kaybettiğini öğrendim.
O akşam eski okuluma gittim. Bina kullanılmıyordu. Arka bahçedeki boşluğu buldum.
Paranın kalan kısmını sakladığım taş hâlâ oradaydı.
Taşı kaldırdığımda altında küçük bir metal kutu gördüm. Kutunun içinde birkaç eski madeni para ve katlanmış bir kâğıt vardı.
Kâğıtta çocukluk el yazısıyla şu yazıyordu:
“Parayı sen aldın. Ama seni söylemeyeceğim.”
Demek gerçeği biliyordu.
Benim için suçlanırken bile sustu.