Taşınırken yeni ev sahibim köpek kabul etmedi. Ailem de almak istemedi.
Barınakları aradım fakat yer olmadığını söylediler.
Bir sabah köpeğimi arabaya bindirdim. Şehir dışında insanların sık geçtiği bir dinlenme alanına götürdüm. Yanına su ve mama bıraktım.
Arabaya bindiğimde arkamdan koştu.
Dikiz aynasında küçülene kadar baktım ama durmadım.
Çevreme sahiplendirildiğini söyledim.
Yaklaşık altı ay sonra aynı yoldan geçtim. Dinlenme alanına uğradım. Oradaki görevliye köpeği tarif ettim.
Beni hatırladı.
Köpeğin haftalarca yol kenarında arabaları beklediğini söyledi. Her beyaz araba geldiğinde koşuyormuş.
Benim arabam beyazdı.
Sonra bir kamyon şoförü sahiplenmiş.
En azından görevli böyle söyledi.
Geçen ay sosyal medyada kayıp köpek ilanı gördüm. Fotoğraftaki köpek ona çok benziyordu. İlanda, yıllardır yollarda yaşayan bir köpek olduğu yazıyordu.
Aramaya cesaret edemedim.
Ya oysa ve hâlâ beni bekliyorsa diye korkuyorum.