Gece kulübünden çıktığımızda ikimiz de iyi durumda değildik. Arkadaşım arabayı kullanmak istedi. Anahtarın bende olduğunu söyledim.
Bir süre tartıştık.
Sonunda sinirlenip anahtarı ona verdim.
“Ne hâlin varsa gör,” dedim.
Ben taksiye bindim. O arabayla ayrıldı.
Yaklaşık yarım saat sonra kaza yaptığını öğrendim. Hayatta kaldı ama aylarca tedavi gördü. Bacağında kalıcı bir hasar oluştu.
Herkese anahtarı benden zorla aldığını söyledim. O da gerçeği anlatmadı.
Yıllar sonra bir akşam otururken bana o geceyi hatırlayıp hatırlamadığımı sordu.
“Elbette,” dedim.
“Ben anahtarı senden almadım,” dedi. “Sen cebime koydun.”
Bunu hatırlamıyordum. Belki de hatırlamak istemiyordum.
Ceketinin cebine anahtarı gerçekten ben mi koydum, emin değilim. Fakat o gece söylediğim son cümleyi çok net hatırlıyorum:
“Başına ne gelirse gelsin beni arama.”
Kazadan sonra telefonunda yaptığı ilk arama bana aitmiş.
Telefonum sessizdeydi.