Ofiste kimseyle fazla konuşmayan bir kadın vardı. Öğle yemeklerine çıkmaz, mesai bittiği anda giderdi.
Bir pazartesi işe gelmedi.
İnsan kaynakları istifa ettiğini söyledi. Masasını boşaltma işi bana verildi. Bilgisayarındaki iş dosyalarını sunucuya aktarmam gerekiyordu.
Masaüstünde “Benden Sonra” adında bir klasör vardı.
Klasörü açtım.
İçinde ofiste çalışan herkes hakkında kısa notlar bulunuyordu. Kimin ne zaman işe geç geldiği, kimin şirketten para çaldığı, kimin kiminle gizlice görüştüğü…
Benim hakkımdaki dosyada ise tek bir cümle vardı:
“Cuma günü bilgisayarımı açacak.”
Dosyanın oluşturulma tarihi üç ay öncesiydi.
O gün cumaydı.
Altında bir ses kaydı vardı. Açtığımda kadının sesi geldi.
“Bunu dinliyorsan henüz istifa etmedim,” diyordu.
İnsan kaynaklarını arayıp kadına ne zaman ulaştıklarını sordum. Aslında istifa dilekçesi göndermediğini öğrendim. Bir e-posta gelmiş ama kullanılan adres ona ait değilmiş.
Kadının evine polis gitti. Ev boştu. Eşyaları yerindeydi.
Bilgisayardaki son dosyayı o gün açmadım.
Dosyanın adı şuydu:
“Onu nerede bulacağınız.”